Rozdział trzeci - Na poziomie Króla

 „ Udało się!” - Vorina pękała z dumy. „Sesja matematyczna pójdzie mi jak po maśle!”. Szła ozdobionym w girlandy korytarzem, kierując się przybitymi do ścian znakami. Usłyszała odleglejszy już głos komentatora: „ A TERAZ NA ARENĘ ZAPRASZAMY BARBARZYŃCÓW”. Przepełniona dumą, radością i ogólnym zachwytem, dotarła w końcu do drzwi, pod którymi ustawiła się długa kolejka. Teraz wystarczyło czekać.

• GRUPA ÓSMA! WCHODZIĆ! -

Grupa ósma, do której należała nasza bohaterka, udała się na test do sali numer osiem. Gdy wszyscy zajęli miejsca w brzozowych ławkach, na środek sali wyszedł wysoki elf o zarozumiałej twarzy. Ubrany był w kwiecisty strój udekorowany pierwiosnkami. Odgarnął z czoła swe jedwabiste, brązowe włosy i przemówił:

• Elfowie! Staniecie przed zadaniem, ważnym zadaniem. Jesteście grupą moich najinteligentniejszych poddanych! Miasto Montheril jest z was dumne! Dostąpicie zaszczytu rozwiązywania przebiegłych szarad na poziomie mnie – Króla Koerela! - Vorina zaintrygowała się. To na pewno była ta niespodzianka, o której powstało tyle plotek! Król odezwał się ponownie:
• Życzę wam powodzenia! -

Pospiesznie rozdano kartki, Vorina podpisała się i spojrzała na instrukcję:

„ Szanowny elfie/elfico! Masz przed sobą 60 – minutowy test matematyczny, w którym ukażą się pytania na poziomie naszego genialnego, bogatego, sławnego, sprawiedliwego, rozważnego i odważnego króla Koerela!” Dalej tekst wyjaśniał co zrobić w razie pomyłki, jak zgłaszać wątpliwości nadzorującym itp.

Vorina wzięła do ręki gęsie pióro i umoczyła je w kałamarzu.

Zaczęła rozwiązywać zadanie pierwsze. Bardzo się zdziwiła, widząc pytanie na poziomie Króla:

„ Oblicz:

2 + 2 = 88 + 2 = ''

W połowie testu, widząc pytanie numer 28:

„Oblicz: 2 + 2 = 88 + 2 = '',Vorina zaczęła się zastanawiać, u kogo służy.

Po niezwykle ciekawym teście, nasza bohaterka udała się na poszukiwanie Oriona. Gdy odnalazła go załamanego przy sadzie pomarańczowym, wypaliła od razu:

• Ależ ten test był żenujący! Te pytania na poziomie Króla były banalne! - umilkła, widząc przygnębioną minę przyjaciela.
• Tak? Tak? No to jestem osioł, bo nie rozwiązałem chyba z 19 zadań! - Vorina była bardzo zdezorientowana.
• Przecież wszystkie były takie same! - oburzyła się. Orion popatrzył na nią dziwnie.
• Ależ skąd! - wykrzyknął – Przy 10 były ułamki, przy 15 liczby ujemne, przy 17 współrzędne, przy 20 pro... - nie dokończył, gdyż przerwała mu rozgniewana Vorina.
• JAK TO? WSZYSTKO ZROBIŁAM ŹLE? NIEMOŻLIWE! PRZECIEŻ W KAŻDYM ZADANIU BYŁY DZIAŁANIA: OBLICZ: 2+2= I 88+2=!
  To było bardzo dziwne, bo było napisane, że były to pytania na poziomie Króla!
• Eee... U mnie tak nie było. Wiesz, ja jestem w słabszej grupie...
• Ależ MOJE zadania były o niebo łatwiejsze! Żadne ułamki ani liczby ujemne! - Powiedziała elfica. Orion westchnął smutno.